•  قبلی
  • 1
  • 2(current)
  • 3
  • 4
  • 5
  • ...
  • 9
  • بعدی 
رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
تصویر نجومی روز
#1
Star 
resimresimresimresimresim





تصویر نجومی روز



Astronomy Picture of the Day
 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Saeed ، Atefeh Kpop
صفحه 2 (<ارسال بالا اولین ارسال این موضوع است>)
#11
resim



 ابرهای سحابی کارینا




این شکل‌های عجیب و غریب در سحابی شاه‌تخته چرا بوجود آمده‌اند؟ قسمت‌های تاریک و سیاه‌رنگ، ابرهای مولکولی چگال و کدر هستند که به نور اجازه‌ی عبور نمی‌دهند. البته واقعیت این است که چگالی این ابرها خیلی کمتر از چگالی اتمسفر زمین است، ولی خوب خیلی بزرگ هستند. عکس بالا قسمت مرکزی سحابی شاه‌تخته را نشان می‌دهد. قسمتی که پر از ابرهای رنگارنگ و البته ابرهای تاریک است. این سحابی عمدتا از گاز هیدروژن تشکیل شده است. مناطق پر از این گاز را می‌توانید به رنگ سبز ببینید. آن‌ قسمت‌هایی که سولفور و اکسیژن دارند به رنگ‌های قرمز و آبی مشخص شده‌اند. کل سحابی شاه‌تخته که با نام NGC 3372 شناخته می‌شود حدود ۳۰۰ سال نوری قطر دارد و در فاصله‌ی ۷۵۰۰ سال نوری از ما در سحابی شاه‌تخته قرار گرفته است. بزرگترین ستاره‌ی این سحابی «اتا کارینا» نام دارد و در دهه‌ی ۱۸۳۰ پرنورترین ستاره‌ی آسمان‌شب بود، ولی کم کم از روشنایی آن کاسته شد. این عکس ماه گذشته از رصدخانه‌ی «سایدینگ اسپرینگ» در استرالیا گرفته شده است.





resim




 راه‌شیری برفراز جنگل درخت تیردان




در پیش زمینه‌ی این عکس پانورامیک از راه‌شیری، بعضی از نادرترین درختان روی زمین دیده می‌شود. این‌ها با نام درختان تیردان شناخته می‌شوند. در گذشته از چوب آن‌ها برای نگه‌داشتن دارت استفاده می‌شده و به همین دلیل نامشان تیردان است. این درختان معمولا در جنوب آفریقا رشد می‌کنند. این عکس پانوراما در جنوب نامیبیا گرفته شده است. ارتفاع بعضی از بلندترین درختان تیردان این پارک به ۳۰۰ متر می‌رسد. پشت درخت‌ها نور شهر کوچک «کیتمانشوپ» در نامیبیا دیده می‌شود. در آسمان می‌توان کمان زیبای راه‌شیری را دید. در سمت چپ عکس کهکشان‌های اقماری زمین به نام ابرهای ماژلانی بزرگ و کوچک دیده می‌شوند.





resim




 فالکن ۹ و راه‌شیری




شامگاه ۶ می، موشک فالکن ۹ شرکت اسپیس‌ایکس بار دیگر به فضا پرتاب شد. نزدیک محل پرتاب یک عکاس نجومی انتظار این لحظه را کشیده بود. ابتدا یک نوردهی سه دقیقه‌ای با حساسیت پایین انجام داد تا رد موشک ثبت شود. سپس درحالی که سه‌پایه ثابت بود، یک نوردهی ۳۰ ثانیه‌ای برای ثبت نوار راه‌شیری انجام داد و این دو تصویر را ترکیب کرد. در بالا-سمت راست عکس می‌توان سیاره‌ی سرخ‌رنگ مریخ را دید. استیج اول موشک فالکن ۹ چند دقیقه بعد از پرتاب به صورت اتوماتیک بر روی شناوری در اقیانوس اطلس فرود آمد.
 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Sepideh37 ، Saeed
#12
resim




سحابی شکارچی در نور مرئی و فروسرخ




سحابی بزرگ شکارچی کاملا رنگارنگ است. این سحابی با چشم غیر مسلح به شکل لکه‌ای کم نور و محو در صورت فلکی شکارچی دیده می‌شود. عکس‌هایی مثل این که در نوردهی‌های بلند و طول موج‌های مختلف گرفته شده‌اند، سحابی شکارچی را به شکل منطقه‌ای پر از گازهای داغ، غبارهای تاریک و ستاره‌های جوان نشان می‌دهد. این تصویر ترکیبی از سه طول موج نور مرئی و چهار طول موج نور فروسرخ تشکیل شده است. عکس‌های فروسرخ را تلکسوپ فضایی اسپیتزر گرفته است. بیشتر ساختارهای رشته‌‌ای که در این سحابی دیده می‌شود در واقع موج‌های ضربه‌ای هستند؛ جبهه‌هایی که مواد با سرعت زیاد به گازهای ساکن برخورد می‌کنند. سحابی شکارچی ۴۰ سال نوری قطر دارد و در فاصله‌ی ۱۵۰۰ سال نوری از ما قرار گرفته است.




resim



 هاله‌ای در آتاکاما




صحرای آتاکاما در شیلی به دلیل هوای همیشه صاف، به عنوان بهشت ستاره‌شناسان شناخته می‌شود. ولی در چند ماه گذشته به دلیل رخ دادن پدیده‌ی «ال نینیو» در اقیانوس آرام، در این منطقه هم هوا بیشتر ابری می‌شود. به همین دلیل گنبد تلسکوپ‌های ۶.۵ متری ماژلان در شب ۱۳ می بسته بود. با این حال در همین عکس می‌توان چند ستاره و البته ماه را دید که از پشت ابرها می‌درخشند. دور ماه هاله‌ی زیبای ۲۲ درجه تشکیل شده است. این هاله توسط کریستال‌های یخ شش‌وجهی در اتمسفر بوجود می‌آید. آن ستاره‌ی پرنوری که درون هاله قرار دارد در حقیقت چیزی نیست جز سیاره‌ی مشتری. آن ستاره‌ي سمت چپ عکس هم شباهنگ است و ستاره‌ی سمت راست عکس، سماک رامح.
 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Sepideh37 ، Saeed
#13
resim



 سطح اروپا



در این تصویر می‌توانید مساحتی به اندازه‌ی ۷۵۰ در ۳۵۰ کیلومتر از سطح اروپا را ببینید. البته منظورمان نه قاره‌ی اروپا،‌ بلکه اروپا قمر مشتری است. این عکس از داده‌های ماموریت گالیله در سال ۱۹۹۸ بدست آمده است. روی سطح این قمر می‌توانیم دشت‌های یخی مسطح، شکستگی‌های بلند و در کل عوارضی را ببینیم که نشانه‌ی وجود اقیانوسی از آب مایع زیر سطحی است. هرچند که این قمر خیلی از خورشید دور است و خارج از دامنه‌ی زندگی منظومه‌ی شمسی قرار دارد، ولی مطالعات جدید نشان می‌دهند که بعضی واکنش‌های شیمیایی می‌توانند باعث بوجود آمدن اکسیژن و هیدروژن شوند. آن‌قدر زیاد که مقدار آن کاملا با اکسيژن و هیدروژن روی زمین قابل مقایسه است. هیدروژن بر اثر واکنش‌های شیمیایی برخورد آب شور با بستر صخره‌ای رودخانه بدست می‌آید. اکسیژن و دیگر ترکیب‌هایی که با هیدروژن واکنش نشان می‌دهند از سطح اروپا منشا می‌گیرند.





resim



راه‌شیری و سیارات




این عکس در اوایل ماه می گرفته شده و جاده‌ای خاکی در نزدیکی شهر بورسای ترکیه را نشان می‌دهد. جاده‌ای که به نظر می‌رسد به سمت مرکز راه‌شیری و سیارات مریخ و زحل ختم می‌شود. مریخ که پرنورترین سیاره در این عکس است، فردا شب به حالت مقابله می‌رسد. سیاره‌ی زحل هم در ماه ژوئن به مقابله می‌رسد. مقابله زمانی رخ می‌دهد که سیارات خارجی به نزدیک‌ترین فاصله‌ی خود نسبت به زمین می‌رسند و بنابراین آن‌ها را می‌توانیم پرنورتر و بزرگتر از هر زمان دیگری در آسمان ببینیم. هر دوی این سیارات تمام شب در آسمان هستند و آن‌قدر به زمین نزدیکند که با تلسکوپ‌های آماتوری می‌توانید خیلی بزرگ آن‌ها را ببینید.
 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Sepideh37 ، Saeed
#14
resim


 کهکشان NGC 5078 و دوستان




در این عکس تلسکوپی می‌توان دو کهکشان دید. کهکشان مارپیچی میله‌ای NGC 5101 در بالا سمت راست و NGC 5078 در پایین سمت چپ عکس. این دو کهکشان با فاصله‌ی ۰٫۵ درجه از یکدیگر یعنی در حدود قطر ماه کامل و در صورت فلکی شجاع قرار گرفته‌اند. هر دو در فاصله‌ی ۹۰ میلیون سال نوری از ما قرار دارند و تقریبا هم اندازه‌ی کهکشان راه‌شیری هستند. احتمالا فاصله‌ی آن‌ها از یکدیگر چیزی در حدود ۸۰۰ هزار سال نوری است. یعنی تقریبا نصف فاصله‌ی بین راه‌شیری و کهکشان اندرومدا. NGC 5078 در برهمکنش گرانشی با یک کهکشان کوچکتر به نام IC 879 قرار دارد. همانی که در سمت چپ و خیلی نزدیک به آن قرار گرفته است. اگر به عکس دقیق‌تر نگاه کنید می‌توانید تعداد خیلی بیشتری از کهکشان‌های رنگارنگ را ببینید. ستاره‌هایی که در این عکس مشاهده می‌کنید همه در کهکشان خودمان هستند.




resim



 راه‌شیری برفراز قله‌های اسپانیایی



عکس بالا کمان راه‌شیری را در حالی نشان می‌دهد که انگار بین دو قله‌ی پوشیده از برف فرود آمده است. این قله‌ها در کلورادوی آمریکا هستند ولی با نام قله‌های اسپانیایی شناخته می‌شوند. هرچند که هرکدام از این قله‌ها از سنگ‌ها و صخره‌های متفاوتی تشکیل شده‌اند، ولی هر دو حدود ۲۵ میلیون سال نوری عمر دارند. این عکس قسمت مرکزی راه‌شیری را نشان می‌دهد و رگه‌های غبار میان ستاره‌ای در آن به خوبی پیدا هستند. ستاره‌ی قلب‌العقرب به همراه سیاره‌های مریخ و زحل یک مثل ساخته‌اند. در تصویر زیر می‌توانید جای آن‌ها را ببینید. این تصویر ترکیبی است و عکس پیش‌زمینه که قله‌های برفی را نشان می‌دهد، پس از طلوع ماه و روشن شدن زمین گرفته شده است


resim




resim


درون یک آشکارساز پاد نوترینو




چرا در عالم ماده‌ی بیشتری نسبت به پاد ماده وجود دارد؟ دانشمندان برای اینکه به این پرسش پاسخ دهند، آشکارساز نوترینوی خلیج دایا را در شمال-شرقی هنگ کنگ ساخته‌اند. این آزمایشگاه که با همکاری دولت چین و آمریکا ساخته شده، در زیر یک کوه قرار گرفته و هشت آشکارساز آن، پاد نوترینوهای تابش شده از ۶ رآکتور اتمی مجاور را تحت نظر قرار داده‌اند. در این عکس، سنسورهایی دیده می‌شوند که می‌توانند فوتون‌های تابش شده بر اثر برهمکنش پاد نوترینوها با مایعات درون آشکارسازها را ثبت کنند. نتایج اولیه نشان می‌دهند که تعداد زیادی از انواع پاد نوترینوها دائما به یکدیگر تبدیل می‌شوند. چیزی که اگر اثبات شود به معنی وجود یک نوترینوی ناشناخته خواهد بود. این کشف می‌تواند باعث فهم بهتر ما از لحظات اولیه‌ی مهبانگ شود.

 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Saeed
#15
resim



سحابی چشم گربه


سحابی چشم گربه، یعنی همانی که در سمت راست می‌بینید، یکی از شناخته‌ شده‌ترین سحابی‌های سیاره‌نمای آسمان است. در مرکز سحابی سمت راستی می‌توان نمای مشهور چشم گربه را دید. با این حال در این عکس ترکیبی، نوردهی‌های بلند و کوتاه ترکیب شده‌اند تا هاله‌ی کم‌نور اطراف سحابی هم ثبت شود. کل هاله ۵ سال نوری قطر دارد و سحابی در فاصله‌ی ۳۰۰۰ سال نوری از ما قرار گرفته است. سحابی‌های سیاره‌نما در حقیقت مرحله‌ی آخر زندگی ستاره‌هایی شبیه به خورشید هستند. بعضی سحابی‌های سیاره‌نما مثل این یکی، دارای هاله‌ هستند. هاله‌هایی که در فازهای اولیه‌ی تکامل ستاره بوجود آمده‌اند. هرچند که مرحله‌ی سحابی سیاره‌نما حدود ۱۰ هزار سال طول می‌کشد، ستاره‌شناسان تخمین می‌زنند که هاله‌ی خارجی این سحابی بین ۵۰ تا ۹۰ هزار سال عمر دارد. در سمت چپ این سحابی، کهکشان مارپیچی NGC 6552 قرار دارد. فاصله‌ی این سحابی از ما، ۵۰ میلیون سال نوری است.





resim



 سحابی بزرگ کارینا



سحابی بزرگ کارینا با نام NGC 3372 هم شناخته می‌شود. این سحابی پرنور ۳۰۰ سال نوری قطر دارد و نگین آسمان نیمکره‌ی جنوبی است. کارینا یکی از بزرگترین مهدهای تولد ستاره‌های کهکشان راه‌شیری است. این سحابی را هم درست مثل سحابی شکارچی می‌توان با چشم غیر مسلح دید. این درحالیست که کارینا در فاصله‌ي ۷۵۰۰ سال نوری از ما و پنج برابر دورتر از سحابی شکارچی قرار دارد. این نمای تلسکوپی زیبا، به خوبی جزییات قسمت مرکزی سحابی را با تمام گازهای میان‌ستاره‌ای آن نشان مي‌دهد. میدان دید این عکس حدود ۵۰ سال نوری است. سحابی کارینا خانه‌ی بعضی از جوان‌ترین و پرجرم‌ترین ستاره‌های کهکشان ماست. بزرگترین ستاره‌ی آن هم اتا کارینا نام دارد که ۱۰۰ برابر نسبت به خورشید پرجرم‌تر است. اتا کارینا در آینده‌ای نزدیک با انفجاری ابرنواختری از بین می‌رود.
 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Saeed
#16
resim


دره‌ی بزرگ مریخ


این شب‌ها می‌توان سیاره‌ی مریخ را مثل ستاره‌ای سرخ رنگ و خیلی پرنور در آسمان شب مشاهده کرد. فردا این سیاره در نزدیک‌ترین فاصله‌اش از زمین، طی ۱۱ سال گذشته قرار می‌گیرد. با این حال حتی اگر از درون تلسکوپی قدرتمند هم به آن نگاه کنید نمی‌توانید چنین نمای حیرت‌انگیزی ببینید. این عکس را فضاپیمای «وایکینگ» در دهه‌ی ۱۹۷۰ از فاصله‌ی نزدیک به مریخ گرفته است. عوارض سطح مریخ در این عکس به خوبی دیده می‌شوند. از جمله بزرگترین دره‌ی منظومه‌ی شمسی که با نام «والس مارینریس» (Valles Marineris) شناخته می‌شود. این دره حدود ۳۰۰۰ کیلومتر طول، ۶۰۰ کیلومتر عرض و ۸ کیلومتر عمق دارد. در مقایسه باید گفت که «گرند کنیون» در آریزونای آمریکا، ۸۰۰ کیلومتر طول، ۳۰ کیلومتر عرض و ۱.۸ کیلومتر عمق دارد. مشخص نیست این دره چگونه ایجاد شده، ولی یک فرضیه می‌گوید که این دره از میلیاردها سال پیش و زمانی که سیاره شروع به سرد شدن کرد تشکیل شده است.



تکامل کهکشان‌ها




دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.




کهکشان‌ها چگونه بوجود آمدند و به هم ملحق شدند؟ برای درک بهتر، کیهان‌شناسان این شبیه‌سازی را درست کردند که در آن، تکامل قسمتی از عالم نشان داده می‌شود. این شبیه‌سازی، فضایی به قطر ۱۰۰ میلیون سال نوری را نشان می‌دهد که از حدود ۲۰ میلیون سال پس از انفجار بزرگ شروع به تکامل می‌کند و به زمان حال ختم می‌شود. پس از شروع در فضایی ساده و یک دست، گرانش باعث می‌شود که ماده‌ی عالم دور هم جمع و کهکشان‌ها تشکیل شوند. بسیاری از آن‌ها دور هم جمع می‌شوند و خوشه‌های کهکشانی بزرگ را تشکیل می‌دهند. بعضی از آن‌ها هم به صورت رشته‌هایی میان خوشه‌های کهکشانی در می‌آیند.




resim



ستاره‌ها و گاز سحابی مرغ دونده




به نظر بسیاری از مردم، این سحابی شبیه به یک مرغ خیلی بزرگ به نظر می‌رسد که در آسمان مي‌دود. برای دیگران، این فقط یک سحابی است که ستاره‌ها در آن متولد می‌شوند. این سحابی با نام IC 2944 یا «سحابی مرغ دونده» هم شناخته می‌شود. قطر آن ۱۰۰ سال نوری است و در فاصله‌ی ۶۰۰۰ سال نوری از ما در صورت فلکی قنطورس قرار گرفته است. این عکس از حیات خلوت خانه‌ای در ملبورن استرالیا با ۱۱ ساعت نوردهی گرفته شده است. نزدیک این سحابی می‌توان دو خوشه‌ی ستاره‌ای را مشاهده کرد. خوشه‌ی مروارید در سمت چپ عکس و خوشه‌ی Collinder 249 در خود گازهای سحابی. هرچند که در این عکس به سختی می‌توان مشاهده کرد، ولی درون این سحابی می‌توان گازهای مولکولی تاریک را با شکل‌های مختلف دید.
 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Saeed
#17
resim




دنباله‌دار پن‌استارز و سحابی هلیکس



کم پیش می‌آید که بتوان تصویر اجرامی این چنینی را در کنار هم ثبت کرد. ولی دو شب پیش، دنباله‌دار پن‌استارز به صورتی ظاهری در نزدیکی سحابی هلیکس قرار گرفت. جرمی که در سمت راست پایین قرار گرفته، دنباله‌دار C/2013 X1 پن‌استارز است که هسته‌ی آن با گازی سبز رنگ به نام کما پنهان شده و دنباله‌ی یونی آبی رنگ آن هم به شکل عجیبی دو شاخه شده است. این دنباله‌دار که بیشتر شبیه به یک گلوله‌ی برفی بزرگ به نظر می‌رسد، در حال نزدیک شدن به خورشید و پرنور شدن است. یک ماه دیگر روشنایی آن به بیشینه می‌رسد و البته آن‌قدر پرنور نمی‌شود که بتوان با چشم غیر مسلح آن را مشاهده کرد. این دنباله‌دار حدود ۱۲۹ میلیون کیلومتر با ما فاصله دارد. یعنی کمتر از فاصله‌ی زمین تا خورشید. جرمی که بالا سمت چپ می‌بینید سحابی هلیکس است. این سحابی ۷۰۰ سال نوری با ما فاصله دارد.


انبساط بازمانده‌ی ابرنواختری تایکو




دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.





۴۰۰ سال پیش ستاره‌ای در آسمان منفجر شد و یک منجم دانمارکی مشهور به نام «تایکو براهه» آن را رصد کرد. انفجار این ستاره گازهایی برجای گذاشت که هنوز در حال منبسط شدن هستند. بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵، رصدخانه‌ی پرتوی ایکس چاندرا مرتب از این سحابی عکاسی کرد تا این ویدیوی تایم‌لپس خیره کننده ساخته شود. چنین ویدیوهایی از رویدادهای کیهانی دوردست بسیار نادر هستند چرا که هرچند گازها با سرعت خیلی زیادی حرکت می‌کنند، ولی ثبت حرکت آن‌ها در بازه‌های زمانی کوتاه خیلی امکان‌پذیر نیست. این ابر گازی منبسط شونده کاملا داغ است و از ستاره‌ای که ان را بوجود آورده تقریبا چیزی باقی نمانده. با این حال اگر از آن نشانه‌ای یافت شود خیلی خوب است چرا که می‌تواند اطلاعات خیلی مفیدی به ما بدهد.





resim




سه سیاره‌ی این شب‌ها



تا به حال این سه سیاره را دیده‌اید؟ از چپ به راست، سیاره‌های مریخ، زحل و مشتری این شب‌ها در آسمان دیده می‌شوند. این عکس‌ها هفته‌ی گذشته از رصدخانه‌ی یک متری «پیک دو میدی» در فرانسه گرفته شده‌اند. مریخ در حالت مقابله و نزدیک‌ترین فاصله به زمین طی یک دهه‌ی گذشته قرار دارد بنابراین جزییات آن به خوبی ثبت می‌شوند. در این عکس به راحتی می‌توان ابرهایی را بر فراز قطب شمال مریخ دید. زحل هم امشب به حالت مقابله و نزدیک‌ترین فاصله به زمین می‌رسد. در این عکس به خوبی می‌توان حلقه‌های زیبای آن را مشاهده کرد. مشتری هم بعد از غروب خورشید دقیقا در سرسو دیده می‌شود و در این عکس جزییات اتمسفر آن دیده می‌شود. یک ماه دیگر فضاپیمای «جونو» (Juno) به این سیاره می‌رسد.
 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Saeed
#18
resim


سحابی سر اسب در فروسرخ




سحابی سر اسب حجم بزرگی از گاز و غبار است که در صورت فلکی شکارچی قرار دارد. سحابی زیبای سر اسب را تقریبا نمی‌توان با تلسکوپ‌های کوچک رصد کرد ولی این عکس فوق‌العاده را تلسکوپ فضایی هابل در سال ۲۰۱۳ و مصادف با ۲۳ امین سالگرد پرتابش گرفته است. این سحابی حدود ۱۵۰۰ سال نوری با ما فاصله دارد و سرعت حرکت گازهای آن چنان زیاد است که طی چند میلیون سال آینده تغییر شکل می‌دهد و در نهایت با تابش شدید ستاره‌های پر انرژی اطراف از بین می‌رود.



resim




شب و روز زهره



چرا زهره این‌قدر نسبت به زمین متفاوت است؟ برای فهمیدن این موضوع، آژانس فضایی ژاپن فضاپیمای آکاتسوکی را به سوی این سیاره فرستاد. این فضاپیما سال گذشته بعد از پنج سال سرگردانی در منظومه‌ی شمسی وارد مدار زهره شد. هرچند که عمر آکاتسوکی به سر رسیده ولی فضاپیما و ابزارهایش همچنان کاملا خوب کار می‌کنند و در نتیجه ماموریت آن ادامه یافته است. در این عکس که آکاتسوکی ماه پیش در نور فروسرخ از زهره گرفته، ساختارهای اتمسفر در قسمت شب آن به خوبی دیده می‌شوند. خط مرزی بین شب و روز خیلی عریض است چرا که اتمسفر غلیظ زهره نور را پراکنده می‌کند. فضاپیمای آکاتسوکی با نام «مدارگرد اقلیم زهره» هم شناخته می‌شود و دارای دوربین‌ها و ابزارهایی است که ناشناخته‌های این سیاره را بررسی می‌کنند. از جمله اینکه آیا آتشفشان‌های آن هنوز فعال هستند، آیا در اتمسفر آن رعد و برق رخ می‌دهد و اینکه چرا سرعت بادهای آن از سرعت گردش سیاره به دور خودش بیشتر است؟


resim





 ابرنواختر و قیفاووسی‌های کهکشان مارپیچی




این کهکشان درباره‌ی سرعت انبساط جهان می‌تواند به ما چه بگوید؟ احتمالا خیلی چیزها چرا که UGC 9391 نه تنها دارای تعداد زیادی ستاره‌ی متغیر قیفاووسی (دایره‌های قرمز) است بلکه ابرنواختر نوع Ia هم دارد (ضربدر آبی). هر دو نوع این اجرام روشنایی استاندارد دارند و هرچند قیفاووسی‌ها معمولا در نزدیکی دیده می‌شوند ولی ابرنواخترها در فواصل خیلی دور از ما قرار دارند. تحلیل‌های جدیدی که روی داده‌های تلسکوپ هابل انجام گرفته نشان می‌دهد که در UGC 9391 و بعضی کهکشان‌های دیگر قیفاووسی‌ها و ابرنواخترها کمی سریع‌تر از چیزی که انتظار می‌رفت در حال انبساط به همراه کیهان هستند. اکنون کیهان‌شناسان سخت در پی فهمیدن علت این اختلاف هستند.
 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Saeed
#19
resim



سحابی هلال




NGC 6888 با نام سحابی هلال هم شناخته می‌شود و یک حباب فضایی بزرگ به قطر ۲۵ سال نوری است. گازهای آن توسط بادهای عظیم ستاره‌ی مرکزی به بیرون پخش شده‌اند. این عکس با کیفیت تلسکوپی با فیلترهایی گرفته شده که فقط نور گسیل شده از هیدروژن و اکسیژن برانگیخته را ثبت می‌کند. ستاره‌ی مرکزی سحابی هلال در رده‌ی ستارگان «وولف رایت» (Wolf-Rayet) قرار می‌گیرد. این ستاره در حال از دست دادن لایه‌های خارجی خود است و در هر ۱۰ هزار سال جرمی به اندازه‌ی جرم خورشید را از دست می‌دهد. شکل پیچیده‌ی این سحابی به دلیل برخورد بادهای شدید این ستاره با گازهای ساطع شده در مراحل قبلی بوجود آمده است. ستاره‌ی مرکزی در اواخر عمرش به سر می‌برد و احتمالا تا چند سال دیگر به صورت یک انفجار ابرنواختری بزرگ از بین می‌رود. این سحابی در صورت فلکی دجاجه است و ۵۰۰۰ سال نوری با ما فاصله دارد.






resim



پلوتو در شب




عکسی که می‌بینید را فضاپیمای «افق‌های نو» جولای سال گذشته از نیمه‌ی شب پلوتو گرفته است. افق‌های نو این عکس را ۱۹ دقیقه بعد از ملاقات نزدیک با پلوتو و از فاصله‌ی ۲۱ هزار کیلومتری سطح آن گرفته است. در این عکس به راحتی می‌توان اتمسفر غبار آلود، لایه لایه و پیچیده‌ی پلوتو را مشاهده کرد. در بالای سیاره هم می‌توان قسمتی روشن از سطح پلوتو به نام «اسپوتنیک پلانوم» را دید.





resim





خوشه‌ی کهکشان‌های کوره





خوشه‌ی کهکشانی «کوره» از روی صورت فلکی کوره نام‌گذاری شده است. همان صورت فلکی که عمده‌ی کهکشان‌های این خوشه در آن قرار دارند. خوشه‌ی کهکشانی کوره یکی از نزدیک‌ترین خوشه‌های کهکشانی به راه‌شیری است. این خوشه ۶۲ میلیون سال نوری با ما فاصله دارد و فقط ۱۰ درصد از خوشه‌ی کهکشانی مشهور سنبله دورتر است. فاصله‌ی آن ۲۰ برابر فاصله‌ی بین راه‌شیری تا کهکشان اندرومدا است. تقریبا هر لکه‌ی زرد رنگی که در این عکس می‌بینید یکی از کهکشان‌های خوشه‌ی کوره است. با این حال زیباترین آن‌ها کهکشان NGC 1365 است که در پایین سمت راست عکس دیده می‌شود. این عکس فوق‌العاده با تلسکوپ VLT متعلق به رصدخانه‌ی جنوبی اروپا در پارانال گرفته شده است.
 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Saeed
#20
resim




کاهش غیر منتظره‌ی نور ستاره‌ی KIC 8462852





چرا نور ستاره‌ی KIC 8462852 مرتب کم و زیاد می‌شود؟ هیچ کس نمی‌داند. این ستاره خیلی شبیه به خورشید ماست و تلسکوپ فضایی کپلر مرتب آن را رصد می‌کند تا ببیند آیا در مدار آن سیاره‌ای گردش می‌کند یا خیر. دانشمندان به کمک فعالان آماتور علوم شهروندی فهمیدند که نور این ستاره به صورت نامنظم کم و زیاد می‌شود. مثلا به مدت یک ماه تا ۲۰ درصد افت کرده و دوباره افزایش یافته بود. دلایل معمول برای کم شدن نور این ستاره مثل سیاره‌های فراخورشیدی یا ستاره‌های همدم با الگوی کم و زیاد شدن نور این ستاره همخوانی ندارد. یکی از نظریه‌های کنونی این است که نور ستاره توسط گرد و غبار باقی مانده از یک سیاره‌ی متلاشی شده یا توده‌ای از دنباله‌دارها کم می‌شود. ولی در عین حال هنوز مشخص نیست که چرا نور ستاره به طور کلی در ۱۲۵ سال گذشته کم شده است. عکسی که می‌بینید یک تصویر هنری از سیاره‌ای متلاشی شده است که در مدار این سیاره گردش می‌کند. رصدهایی که اخیر انجام شده نتوانسته نور فروسرخ هیچ دیسک چرخنده‌ای را پیدا کند.





resim




ابر غلتکی بر فراز اروگوئه




این دیگر چجور ابری است؟ نوعی ابر کمانی که با نام ابر غلتکی شناخته می‌شود. این ابرهای نادر در جبهه‌ی ابرهای پیش رونده تشکیل می‌شوند. جریان رو به پایین هوای طوفانی باعث می‌شود که هوای گرم و مرطوب بالا بیاید، تا پایین‌تر از نقطه‌ی شبنم سرد شود و ابر را تشکیل دهد. وقتی این اتفاق به صورت یکدست در طول جبهه‌ی هوا رخ می‌دهد، ابر غلتکی تشکیل می‌شود. ابرهای غلتکی نشانه‌ی بوجود آمدن طوفان نیستند. عکسی که در بالا می‌بینید سال ۲۰۰۹ بر فراز ساحل «لاس اولاس» در اروگوئه گرفته شده است.
 
پاسخ
roseسپاس شده توسط: Saeed
  
  •  قبلی
  • 1
  • 2(current)
  • 3
  • 4
  • 5
  • ...
  • 9
  • بعدی 


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  رویدادهای نجومی زمستان 96 Samira 0 7 01-09-2018, 05:29 PM
آخرین ارسال: Samira
  همه هیجان‌های نجومی در سال ۲۰۱۸ Samira 0 5 01-09-2018, 05:19 PM
آخرین ارسال: Samira
  نمای هیجان انگیز کره زمین و ماه در تصویر جدید ناسا از سیاره زحل Samira 0 20 04-26-2017, 11:25 AM
آخرین ارسال: Samira
  تصویر خارق العاده ای از بارش شهابی در سراسر جهان Samira 0 109 01-03-2017, 05:19 PM
آخرین ارسال: Samira
  مهم‌ترین پدیده‌های نجومی که در سال ۲۰۱۷ رخ می‌دهند Samira 0 114 12-31-2016, 05:14 PM
آخرین ارسال: Samira
  اولین رویداد نجومی سال 2017 ! Samira 0 86 12-31-2016, 05:12 PM
آخرین ارسال: Samira
  چرخه تولد و مرگ ستاره ها در تصویر جدیدی از ناسا Samira 0 77 12-08-2016, 05:29 PM
آخرین ارسال: Samira
  اولین تصویر از خورشید که ۱۷۱ سال قبل گرفته شد Samira 0 54 10-03-2016, 07:43 PM
آخرین ارسال: Samira
  با ابزارهای نجومی بیشتر آشنا شوید Samira 4 180 07-11-2016, 06:10 PM
آخرین ارسال: Samira
  6 تصویر باورنکردنی سازه‌های ساخت بشر از ایستگاه بین‌المللی فضایی Samira 1 106 07-09-2016, 06:24 PM
آخرین ارسال: Samira

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع:
1 مهمان