رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
ده فیلم از سینمای ژاپن که هر کسی باید ببیند
#1
اگر سینمای امریکا کوبریک، اورسون ولز و هیچکاک دارد، اگر سینمای فرانسه گدار، تروفو و برسون دارد و اگر سینمای ایتالیا فلینی، دسیکا و روسلینی دارد سینمای ژاپن هم کوروساوا، اوزو، کوبایاشی و میزوگوچی دارد و حتی به جز اینها بزرگان دیگری هم که چه در عرصه‌ی سینمای کلاسیک و چه سینمای آوانگارد ژاپن شهرتی فوق‌العاده و آثاری بی‌نظیر دارند.



معرفی اجمالی کارگردانان برتر سینمای ژاپن:
 
[عکس: kenji-mizoguchi.jpg?x71587]
 میزوگوچی
کارگردان نام آشنای ژاپن آثارش نمونه‌های عالیِ کمال فرم و محتوا در کنار یکدیگر است. او به واسطه‌ی کودکی خود و مشکلاتی که خواهرش در گدشته داشته در آثارش نگاه ویژه‌ای به زندگی زنان دارد. «خیابان شرم»، «خواهران گیون» و «زندگی اوهارو» از جمله آثاری است که نگاه ویژه او به زندگی زنان جامعه، تن‌فروشی و فقر آنان را به زیبایی تصویر می‌کند. در کنار این‌ها دو شاهکار بی‌همتای او یعنی «اوگتسو» و «سانشوی مباشر» وضعیت دشوار زندگی در جامعه گذشته ژاپن در هنگام جنگ‌های داخلی را نشان می‌دهد.


[عکس: akira-kurosawa.jpg?x71587]
کوروساوا
نام آشناترین کارگردان ژاپن در غرب است. او که با «راشامون» نامش را در دنیا بر سر زبان‌ها انداخت بعدها با شاهکارهایی چون «هفت سامورایی»،«سریر خون»،«ریش قرمز» و «درسو اوزالا» نام خود را در دنیای سینما جاودانه کرد. او حتی با بالا رفتن سنش آثار عظیمی چون «آشوب»، «کاگه موشا» و «رویاها» را روی پرده برد.


[عکس: yasujiro-ozu.jpg?x71587]
اوزو
کمتر کارگردانی را در تاریخ سینما می‌توان هم تراز او دانست. شاید تنها «برگمان» باشد که این تعداد شاهکار در دنیای سینما خلق کرده باشد. اوزو از سینمای صامت کارش را آغاز کرد و بعد با همراه شدن صدا و رنگ به ساخت شاهکارهایش ادامه داد. «داستان توکیو»، «اواخر بهار»، «یک بعد ازظهر پاییزی» و «اوایل تابستان» نمونه‌ای از این آثار است.


[عکس: masaki-kobayashi.jpg?x71587]
کوبایاشی
یکی از بزرگان سینمای ژاپن و منتقدان سنت‌های غلط گذشته‌ی ژاپن و فرهنگ سامورایی است. او که به همین جهت هیچ وقت رابطه‌ی خوبی با «کوروساوا» نداشت با خلق شاهکارهایی چون «هاراکیری»، «شورش سامورایی» و سه گانه‌ی «وضعیت بشری» همواره فردی سنت‌شکن بود و خط بطلانی بر روی سنت‌های غلط گذشته کشید.
 


دیگران:
ژاپن جدای از این چهار غول بزرگ کارگردانی بزرگانی چون کانه تو شیندو با فیلم‌هایی چون «گربه سیاه»، هیروشی ایناگاکی با سه گانه‌ی «سامورایی»، کن ایچیکاوا و شاهکارهایی چون «آتش در دشت» و «چنگ برمه‌ای» نیز دارد. ایمامورا، هیروشی تشیگاهارا، ناگیسا اوشیما، میکیو ناروسه، توشیو ماتسوموتو و بسیاری دیگر چه در سینمای کلاسیک و چه سینمای آوانگارد ژاپن نام‌هایی هستند که نمی توان از کنارشان به سادگی گذشت.
در دنیای بازیگری نیز زوج توشیرو میفونه و تاتسویا ناکادایی که در برخی آثار کوروساوا و کوبایاشی همبازی نیز بوده‌اند آوازه‌ای جهانی دارند. میفونه با نقش‌آفرینی در آثار ماندگار کوروساوا مانند هفت سامورایی، ریش قرمز، راشامون، یوجیمبو و چندین و چند اثر دیگر و ناکادایی با بازی در هاراکیری، آشوب، کاگه موشا و سه گانه‌ی وضعیت بشری در عالم سینما جاودانه‌اند.


و ده فیلم از سینمای ژاپن که هر کسی باید ببیند:
 
[عکس: Tokyo-Story-1024x730.jpg?x71587]
یک
داستان توکیو
۱۹۵۳- Tokyo Story
داستان توکیو شاهکار یاسوجیرو اوزو داستانی از تقابل سنت و مدرنیته مثل تمامی آثار اوزو همان سادگی، صمیمیت و در عین حال شکوه یک اثر فاخر سینمایی را به همراه دارد. پدر و مادر پیری که از شهری کوچک در ژاپن به توکیو سفر می‌کنند تا چند روزی را کنار فرزندان خود باشند اما دنیای مدرن توکیو میان قلب‌های آنان با یکدیگر فاصله انداخته است.


[عکس: harakiri-1962-1024x560.jpg?x71587]
دو
هاراکیری
۱۹۶۲-Harakiri
هاراکیری یا خودکشی سامورایی نقدی تند و تیز به سنت‌ها و رسوم سامورایی است. غرور و خودخواهی یک طبقه باعث نابودی و رنج طبقه‌ای دیگر می‌شود و کوبایاشی بدون هیچ تعارفی این سنت‌ها را به چالش می‌کشد.


[عکس: Seven-Samurai-1024x786.jpg?x71587]
سه
هفت سامورایی
۱۹۵۴-Seven Samurai
یکی از نام آشناترین آثار سینمای ژاپن هفت سامورایی کوروساوا است. یک کلاس کامل کارگردانی، فیلمبرداری و میزانسن و البته اثری پرکشش است. داستانی از هفت سامورایی که قرار است روستایی را از هجوم راهزنان نجات دهند به خوبی مسائلی چون اتحاد، گذشت و البته یاغی‌گری را به نمایش می‌گذارد. لازم نیست اشاره کنم که از روی این فیلم بارها اقتباس‌های مختلفی در جای‌جای جهان صورت گرفته و به خصوص در هالیوود اما هیچ‌کدام به پای اثر اصلی نمی‌رسند.


[عکس: The-Woman-in-the-Dunes.jpg?x71587]
چهار
زن در ریگ روان
۱۹۶۴-The Woman in the Dunes
نمونه‌ی درخشان سینمای آوانگارد ژاپن بر اساس رمانی به همین نام نوشته کوبه آبه. تیشگاهارا به زیبایی هر چه تمام‌تر رمان را به اثری سینمایی تبدیل کرده است. مردی که با حیله اهالی یک روستا به همراه یک زن در گودالی شنی گرفتار می‌شود و تلاش‌هایش برای نجات خودش بی‌نتیجه است. رنج زندگی بشر به نحوی تماشایی در این اثر درخشان سینمای ژاپن تصویر شده است.


[عکس: Ugetsu-1024x721.jpg?x71587]
پنج
اوگتسو
۱۹۵۳-Ugetsu
اوگتسو اثر میزوگوچی از جمله بهترین آثار تاریخ سینمای ژاپن محسوب می‌شود. میزوگوچی با استادی وضعیت اجتماعی جامعه‌ی آن روزهای ژاپن را تصویر می‌کند و با تصاویر دردناکش جادو می‌کند. او خانواده‌ای را هدف قرار می‌دهد که برای گذران زندگی گاهی راهی جز جدایی از یکدیگر را ندارند. فیلم در کنار نقد اجتماعی‌اش، سرشار از تصاویر دلهره‌آور و نوعی وحشت تاریخی است که به زیبایی در دل صحنه‌ها پرداخته شده است.


[عکس: Rashomon-1024x576.jpg?x71587]
شش
راشامون
۱۹۵۰-Rashomon
راشمون نام کوروساوا را در غرب بر سر زبان‌ها انداخت. او حقیقت و دروغ را دست‌مایه قرار می‌دهد و روایتی سه گانه را از یک حادثه به تصویر می‌کشد. قتل یک انسان از سه زاویه‌ی مختلف و با سه روایت مختلف نشان داده می‌شود در حالی که برای بیننده نیز تمایز دادن حقیقت از دروغ دشوار به نظر می‌رسد.


[عکس: Sansho-the-Bailiff-1024x509.jpg?x71587]
هفت
سانشوی مباشر
۱۹۵۴-Sansho the Bailiff
نقد بی‌پرده میزوگوچی بر سیستم حاکم بر ژاپن در سده‌ی گذشته است. سانشوی مباشر نشان می‌دهد پاک بودن و مبارزه با سیستم فاسد تاوان بسیار سختی در این دنیا دارد. تبعید، رنج و درد و مرگ عزیزان نتیجه‌ی پاک بودن و پاک زیستن است.


[عکس: fires-on-the-plain-1959-1024x576.jpg?x71587]
هشت
آتش در دشت
۱۹۵۹-Fires on the Plain
اثر تأثیرگذار ایچیکاوا پیامدهای جنگ را نشان می‌دهد. پس از پایان جنگ جهانی دوم ژاپن تسلیم شده و سربازانش دور از وطن با گرسنگی و مرگ دست به گریبان هستند تا جایی که برای زنده ماندن مجبور هستند از گوشت انسان تغدیه کنند.


[عکس: death-by-hanging-film.jpg?x71587]
نه
مرگ با طناب دار
۱۹۶۸-Death by Hanging
یکی از بهترین کمدی‌های سیاه ژاپن سیستم قضایی این کشور را زیر سوال می‌برد و نشان می‌دهد بیش از آنکه اعدام برای اصلاح جامعه مفید باشد تجلی وحشی‌گری سیستم حاکم است. مرگ با طناب دار داستان مردی است که پس از اعدام زنده می‌ماند و هویت و حافظه خود را از دست می‌دهد اما سیستم قضایی قصد دارد به جای کمک به او خوی حیوانی را مجدداً در او زنده کند تا او را برای مرگ دوباره آماده کند.


[عکس: Twenty-Four-Eyes-12.jpg?x71587]
ده
بیست و چهار چشم
۱۹۵۴-Twenty-Four Eyes
کینوشیتا جنگ و ویرانی‌هایی که در زندگی انسان باقی می‌گذارد را در بیست و چهار چشم تصویر می‌کند. زنی جوان به عنوان معلم به روستایی دور افتاده می‌رود. جنگ آغاز می‌شود و یکی یکی شاگردانش را از او می‌گیرد. عزیزانش و همه‌ی آن‌هایی که دوستشان دارد یکی یکی می‌روند و در پایان جز ویرانه‌ای از جنگ باقی نمی‌ماند.
یکیو میخواستی و رفته
من میدونم که چه سخته
داره با خاطره بازی
میگذره روزهای هفته
وسط این همه کابوس
یادش ارومت نکرده
ارزو کن اگه شاده
دیگه هیچ وقت برنگرده
عشق ادم هرجا باشه
یادش آرزو میسازه
پس به یاد اون شروع کن
با یه آرزو تازه
پاسخ
roseسپاس شده توسط: sory
  


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
Video کیوکوشین ژاپن Reza kyo 0 37 11-05-2017, 10:18 PM
آخرین ارسال: Reza kyo
  5 فیلم ترسناک برتر سینمای ژاپن ( J-Horror ) SANMOOL 2 256 04-26-2015, 10:10 PM
آخرین ارسال: SANMOOL
  سینمای ناطق ژاپن SIR_RAHIM 0 196 10-19-2014, 03:55 PM
آخرین ارسال: SIR_RAHIM

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع:
1 مهمان